Hakan Erken

evet üzgünüm, ben müzisyenim.. o beni seçti.. sizlerin kendi mesleklerinizi seçtiğinizin aksine, ya da seçtirildiğinizin.. iki pasifizasyondan ben seçtirilmekten çok seçilmeyi tercih ederim.. göz kırp hako..

konu bu değil aslında.. konu bu kadar salağın arasında müzisyen olmak.. yaşamak için, sevgili edinmek için, duygularını ifade etmek için, yemeğine eşlik etmesi için, yolda yürürken, soluk alırken ve daha milyarlarca yaşamsal şey için asırlar boyu müziğe ve müzisyene gereksinim duyan salakların.. kısa bir anı dinleyin.. aşağıda..

yıllar önce adana’da bir yerin açılışında çalıyoruz.. sahnedeyim.. flörtüm olan dünyalar güzeli bir kız var, karşımda masada.. tipin biri gidip kıza birşeyler söylüyor, kız hayır anlamında başını sallıyor, tip gidiyor.. on dakka sonra bir daha geliyor, yine aynı şey.. 3-4 derken ben gerilmeye başladım şahsen sahnede.. sonra en son hadisede kız parmağıyla beni gösterdi.. herifcik de aynı şeyi yapıp kafasını “anlamadım” der gibi sallayıp son kez gitti.. arada gidip sordum kıza, “yahu” dedim “ne iş?”.. gülüyor kız.. defalarca dansa davetmiş olay, en son seferinde de hayırların nedenini sormuş genç ve kızdan “sevgilim burda” yanıtını alınca da “kim” diye sormuş.. kız da beni gösterince “şu müzisyen mi” demiş.. “evet” yanıtını alınca da “ama ben doktorum” diye cevaplamış..

komik tabi ki.. yazık aynı zamanda.. işin daha ilginç tarafı bu herifcikin (sonradan öğrendiğim üzere) halihazırda öğrenci olması.. nasıl bir gaz almış olması da ilginç.. “heheyyt doktorsun seeennn, go get ‘em tiger!!!”.. ne salaklıktır bu.. dans olmasa kıza gidip teklif edecek neyin var? müzik olmasa nasıl dans edecen? müziği kim yapıyor? beeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeenn.. yani müzisyeeeeeeeeeeeeeeeeeeenn..

ben hiç hasta olunca bokumla uğraşan insanlara karşı böyle bir saygısızlık yapmadım.. ama artık benden şarkı isteyen doktorların çekecekleri var onu söyliim.. abazalığının sona ermesi o gece için müzikle ilgili bir yere varan bir doktor benim çaldığım bardan abaza çıkacak.. yeminim olsun..

lafın geleceği yer şudur: insanın insana gereksinimi olduğu zor bir dönem yaşadığımız.. senin çöpünü toplayan çöpçüyü adamdan saymazsan sokağını bok götürür, bileceksin bunu.. ben bankacı, doktor, broker, iş adamı sevmiyor değilim.. ben kendini yaşadığı dünyadan, sokaktan, çöpçüsünden, simitçisinden, oyuncusundan, müzisyeninden ayrı gören, dizginlerini tuttuğu servetlerin onlarsız da bir anlamı olacağını düşünen, evine girdiğinde kendisine ait ilk nefesi en sevdiği şarkıyı dinlerken ve mırıldanırken alabildiğini farketmeyen doktor, broker, bankacı ve iş adamlarını sevmiyorum.. ve sevmeyeceğim..

ben insan olduklarını unutanları, bu gezegene ve üzerindeki herşeye, dahil olduğu evrendeki her zerreciğe saygı ve hayranlık duymayanları sevmiyorum, sevmeyeceğim.. yaşam içindeki herşeyle anlamlıdır.. herşeyle..

Bu yazı Perşembe, Ekim 26th, 2006 at 11:49 am tarihinde Kızı-yorum kategorisi altına kaydedildi. Dilerseniz içinizdekileri dökebilir, veya sitenizde bahsedebilirsiniz from your own site.