dün gece izlediğim bölümünde çözdüm hadiseyi.. insan bencil..
bitmiş bir ilişkinin ardından yaşanan şeyler var göz önünde.. sonra o beklenen “bitmiş olanla barışma” konuşması fırsatı gelince kadın erkeğe fısıldıyor yakın mesafeden:
- haklısın seni daha silemedim.. çünkü sen zekiydin, espriliydin, seksiydin.. herşeydin.. şimdiki kocam ise belki senin yarın bile değil.. ama bu ilişkide dolayısıyla bana daha çok yer var..
mantık bu anlaşıldı.. kim olursan ne olursan ol egolar hep önde.. insan olmak hiçbirşey getirmemiş bize.. tam tersi daha bencilce daha gereksiz kaygılarla yüklü düşüncelere boğmuş.. işe bakın; ne kadar çok sever ve bir o kadar da iyi severseniz kaybetme riskiniz katlanarak artıyor.. çünkü kimse, ilişkiler dahilinde daha iyisine katlanamıyor.. mükemmel denge kurmak ne zor.. ve hatta daha da zor olan zaman zaman aptalı oynamak zorunda kalmak belki de.. yitirmeyi göze alamayıp salağı oynamak durumunda olmak..
ya kendiniz olup yitireceksiniz, ya hiç yapmayacaklarınızı yapıp, hiç düşünmeyeceklerinizi düşünüp sahip olduğunuzu sandığınız şeyi elinizde tutacaksınız.. ama onun sahip olduğu asıl siz olmayacaksınız.. kaybetmemek için oynayan bir kaybedeni elinde tutacak..
kime yazık peki?..
Ne dersin?